Wirtualna wycieczka
home memori znane memori memori zbiorowe cmentarze artykuły pomoc
Memori wyszukiwarka
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa
wyszukiwarka zaawansowana: tekstowa mapa
Memori twoje konto
podaj e-mail
podaj hasło
kobieta mężczyzna
zapoznałem się i akceptuję regulamin
Facebook Twitter NK
memori dodane przez Piotr Kaczmarczyk
memori odwiedzone 6583 razy
zapalono już 654 świeczek
zapalono już 16 zniczy
Jan Machulski
Jan Henryk Machulski
03.07.1928
20.11.2008
żył 80 lat
Jan Henryk Machulski
pierwsze imię Jan
drugie imię Henryk
nazwisko Machulski
data urodzenia 03.07.1928
miejscowość urodzenia Łódź
państwo urodzenia Polska
płeć mężczyzna
stan cywilny żonaty
ilość dzieci 1
 
data śmierci 20.11.2008
miejscowość śmierci Warszawa
państwo śmierci Polska
 
miejscowość pochówku Warszawa
gmina pochówku m.st. Warszawa
powiat pochówku m.st. Warszawa
województwo pochówku mazowieckie
państwo pochówku Polska
 
cmentarz Cmentarz Wojskowy na Powązkach - Powązki Wojskowe
numer sektora sektor nieznany
 
rodzaj pochówku grób tradycyjny
forma pochówku tradycyjna
aktor - reżyser
Polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, reżyser i pedagog. Pomysłodawca Alei Gwiazd w Łodzi. Współzałożyciel Teatru Ochoty w Warszawie (1970). Pedagog w PWSTTviF w Łodzi. Wieloletni dziekan Wydziału Aktorskiego tej uczelni.

Był mężem aktorki Haliny Machulskiej i ojcem reżysera filmowego Juliusza Machulskiego.
Spis treści

W 1947 ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum Koedukacyjne Pierwszego Stopnia w Aleksandrowie Łódzkim. Absolwent (1950) ówczesnego Państwowego Gimnazjum i Liceum im. T. Kościuszki w Łodzi (obecnie III LO w Łodzi)[2]. W 1954 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Aktorską w Łodzi, a w 1971 Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Trzy lata później zaczął wykładać w łódzkiej szkole filmowej, na wydziale aktorskim.

W 1970, razem z żoną, otworzył w Warszawie własną scenę, Teatr Ochoty - Ośrodek Kultury Teatralnej, a wkrótce potem ognisko teatralne dla dzieci i młodzieży. Machulski szefował Teatrowi Ochoty do 1996. Scena miała być miejscem edukacji młodych ludzi sztuki i miejscem spotkania twórców z publicznością. Od 1975 Teatr Ochoty występował latem w Zamościu grając sztuki szekspirowskie. Te występy stały się zalążkiem dorocznego Zamojskiego Lata Teatralnego.

Działalność pedagogiczna stała się wkrótce ważnym zajęciem Machulskiego. W 1974 rozpoczął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. W latach 1981-1983 oraz 1991-1996 był dziekanem wydziału aktorskiego tej uczelni. W 1999, wraz z żoną, otworzył prywatną Szkołę Aktorską im. Haliny i Jana Machulskich, działającą przy ASSITEJ - Międzynarodowym Stowarzyszeniu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży. Szkoła proponuje alternatywny program kształcenia aktorów zawodowych.

Występował na scenach wielu teatrów: w latach 1954-1955 Teatr Jaracza w Olsztynie, Teatr Ziemi Opolskiej w Opolu (1955-1957), Teatr Lubelski (1957-1963), Teatr Nowy w Łodzi (1963-1966), teatrów Polskiego oraz Narodowego w Warszawie (1966-1970).

Był założycielem m.in.: "agencji" w Teatrze Lubelskim (1961), "Sceny studyjnej" w Łodzi (1964). Zagrał ok. 120 ról teatralnych oraz ok. 45 ról filmowych.

W młodości aktywnie uprawiał sport, grając nawet w III-ligowym klubie piłkarskim Włókniarz Aleksandrów.

Był ambasadorem Łodzi w staraniach o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. 12 listopada 2008 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Łodzi[3].

Zmarł na zawał serca w warszawskim Szpitalu Bielańskim, w wieku 80 lat. 28 listopada 2008 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Inne wykonywane zawody

Ostatni dzień lata (1958, reż. Tadeusz Konwicki)
Wolne miasto (1958, reż. Stanisław Różewicz)
Orzeł (1959, reż. Leonard Buczkowski)
Daleka jest droga (1963, reż. Bohdan Poręba)
Wyspa Złoczyńców (1965, reż. Stanisław Jędryka)
Sublokator (1966, reż. Janusz Majewski)
Rękopis znaleziony w Saragossie (1964, reż. Wojciech Has)
Rzeczpospolita babska (1969, reż. Hieronim Przybył)
Album polski (1970, reż. Jan Rybkowski)
Pogoń za Adamem (1970, reż. Jerzy Zarzycki)
Podróż za jeden uśmiech (1971, reż. Stanisław Jędryka)
Polskie drogi - serial telewizyjny (1976, reż. Janusz Morgenstern)
Daleko od szosy - serial telewizyjny (1976, reż. Zbigniew Chmielewski) - ojciec Ani
Vabank - (1981, reż. Juliusz Machulski)
Vabank II, czyli riposta - (1984, reż. Juliusz Machulski)
Kingsajz (1987, reż. Juliusz Machulski)
Zabij mnie glino (1987, reż. Jacek Bromski)
Deja vu - (1990, reż. Juliusz Machulski)
Szwadron (1992, reż. Juliusz Machulski)
Psy (1992, reż. Władysław Pasikowski)
Psy 2. Ostatnia krew (1994, reż. Władysław Pasikowski)
Komedia amerykańska (1996, reż. Juliusz Machulski)
Kiler (1997, reż. Juliusz Machulski)
Kiler-ów 2-óch (1999, reż. Juliusz Machulski)
D.I.L. (2002, reż. Konrad Niewolski)
Superprodukcja (2003, reż. Juliusz Machulski)
Rodzina zastępcza (2003, reż. Wojciech Nowak)
Vinci (2004, reż. Juliusz Machulski)
Emilia (2005, reż. Piotr Matwiejczyk)
Nie ma takiego numeru (2005, reż. Bartosz Brzeskot)
1409. Afera na zamku Bartenstein (2005, reż. Rafał Buks)
Co słonko widziało (2006, reż. Michał Rosa)
Doręczyciel (2008, reż. Maciej Wojtyszko)
Ostatnia akcja (2008, reż. Michał Rogalski)
Orkiestra niewidzialnych instrumentów (2010, reż. Cezary Albin)

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2008 – pośmiertnie)[4]
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1998)[5]
Złoty Krzyż Zasługi (1977)
Medal Komisji Edukacji Narodowej (1994)
Medal Pro Memoria (2008)
Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (1980 )
Medal IV wieki stołeczności Warszawy – w dowód uznania za koncepcję i osiągnięcia Teatru Ochoty (1996)
Nagroda "Buława hetmańska" dla spektaklu "Balladyna" w Teatrze Ochoty na XIII ZLT w Zamościu (1988)
Nagroda "Złota Żaba" dla polskiego aktora na 11 Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych "Camerimage" w Łodzi (2003)
Nagroda "Offskar" (Polska Nagroda Kina Niezależnego) za całokształt twórczości i wspieranie kina offowego
Tytuł Honorowego Obywatela Zamościa (2000)
Tytuł Honorowego Obywatela miasta Łodzi (2008)
okoliczności śmierci
rodzaj śmierci śmierć nagła
przyczyna śmierci zatrzymanie akcji serca